André was altijd in voor een geanimeerd onderonsje, zowel vlak voor de start van een wedstrijd (zoals hier bij Hautes Fagnes 2008)
als meteen na de finish (hier is hij na een etappe van de Hardloopvierdaagse 2006 in gesprek met Wouter Hamelinck. Wouter werd overtuigend winnaar van het 100 km klassement, André was tweede)
Tijdens wedstrijden was André doorgaans zeer geconcentreerd, al kon er nog wel een vluchtige groet van af (Les Quatre Cimes du Pays de Hervé 2008)
|
|
|
De veelzijdigheid van André als sporter, en de manier waarop hij wedstrijdconcentratie combineerde met plezier en gezelligheid, worden fraai weergegeven in deze foto’s van de Duathlon Harderwijk oktober 2008)
Gezamenlijke warming up
 Lopen |
 Fietsen |
Na afloop napraten
André stond altijd open voor nieuwe ontwikkelingen en ideeën. Toen in Frankrijk het plan ontstond om een aflossingsloop door alle departementen te houden, waarbij de etappes minimaal 43 km moesten zijn en er dag en nacht doorgelopen zou worden, breidde dat idee zich al snel uit naar Zwitserland, Duitsland, België en Nederland. Wouter Hamelinck nam de organisatie van de Nederlands-Vlaamse lus voor zijn rekening. Nadat deze Ultrafondus Méga Toff (UMT) op 29 februari 2008 in Monaco officieel van start was gegaan, maakte het vlaggetje (dat door de lopers werd doorgegeven) van 28 maart tot 2 april een reis door alle Nederlandse provincies. André vond het een sympathiek idee om met individuele ultralopers uit verschillende landen één grote aflossingsploeg te vormen, die alle streken met elkaar ging verbinden. Met broer Jaap liep hij de etappe van Biddinghuizen naar station Nijkerk. In Biddinghuizen namen ze het vlaggetje over van Herman Euverman, om het te Nijkerk weer over te dragen aan Erwin Borrias en Ronald Nieuwenhuijse.
Onderweg met het vlaggetje
Aankomst bij station Nijkerk
Overdracht van het vlaggetje
